شادی زنده بودن!

منتشرشده: نوامبر 22, 2013 در آدم‌های زندگی من, زندگی ایرانی- آمریکایی من

چند وقتی است که دلم می‌خواهد برای شما از تجربه زندگی ایرانی- آمریکایی‌ام بنویسم و راستش رو بخواهید، برای شروع دنبال یک چیز نسبتاً شاد و خوشایند می‌گشتم. آنهایی که من رو به صورت شخصی می‌شناسند می‌دونند که من آدم خاکستری‌ای هستم و پیدا کردن یک چیز خیلی شاد توی زندگی من کار زیادی می‌برد، اما دیروز بالاخره یک سوژه‌ای برای شروع روایت تجربه زیسته‌ام از زندگی در آمریکا پیدا کردم: جشن شکرگزاری.

happy_thanksgiving_turkey_wooden_ornament_sign

ماجرا به سه سال قبل برمی‌گردد. وقتی تازه وارد آمریکا شده بودم و توی بوستون، با همسرم به تنهایی زندگی می‌کردیم و هنوز هیچ ارتباط اجتماعی نداشتیم. اون موقع من این شانس رو داشتم که عضو یک گروه زنانه همسایگی بشوم. زن‌های این گروه عمدتاً میانسال و تحصیل‌کرده و از طبقات متوسط آمریکایی بودند و این گروه را با هدف آموزش فرهنگ آمریکایی به تازه‌واردهایی مثل من، و یاد گرفتن چیزهایی از فرهنگ‌های دیگر شکل داده بودند.

یکی از اولین مراسمی که من در این گروه در آن شرکت کردم، جشن شکرگزاری بود. آمریکایی‌ها آدم‌های خیلی خانوادگی‌ای هستند (شاید مثل ما ایرانی‌ها) و لحظات زیادی در فرهنگ آنها وجود دارد که اساساً با خانواده می‌گذره و جشن شکرگزاری یکی از آنها است. این خانم‌ها برای این که بتوانند جشن شکرگزاری رو با خانواده‌هایشان بگذرانند، جشن ما را چند روزی جلوتر برگزار کردند.

فلسفه این جشن، نوعی شکرگزاری از زنده بودن است و آمریکایی‌ها اون را به همراه خانواده و با خوردن بوقلمون می‌گذرانند. خودم هم نمی‌دانم دقیقاً چرا این جشن، جشن مورد علاقه من است. شاید چون من در ایران مهمانی‌های خانوادگی رو دوست داشتم و اینجا دور از فضای خانوادگی‌ام زندگی می‌کنم. به‌هرحال جشن خانم‌های همسایه در بوستون، یک رؤیا رو در من به وجود آورد: رؤیای نشستن بر سر میز شکرگزاری با کسانی که دوست‌شان دارم. می‌دانم که برای من ممکن نیست که اعضای خانواده‌ام رو بر سر یک میز داشته باشم (خوشبختانه من می‌تونم آنها رو توی ایران ببینم و این نعمت بزرگی است که تا خارج از کشور زندگی نکنید شاید قدرش رو نمی‌دانید)، اما رؤیای من اینه که یک روز فاطمه از تورنتو، تارا از ونکور، محمود و کاتارینا از برلین، الی از همین نزدیکی‌ها  و بقیه دوستانی که قسمت مهمی از زندگی من بوده‌اند، سر یک میز با هم جمع بشوند و اون روز می‌تونم تصور کنم که ما دوباره زندگی‌هامون رو در جای دیگری از دنیا ساخته‌ایم.

هرچند که من خودم هم خیلی رؤیام رو جدی نمی‌گرفتم، توی روزهای گذشته این رؤیا به سرعت جدی شد. مندی، یکی از همکلاسی‌هام توی کلاس روز چهارشنبه ازم پرسید که برای جشن شکرگزاری چه برنامه‌ای دارم؛ و وقتی بهش گفتم که می‌خواهم مقالاتم رو بنویسم و این روز رو توی کتابخونه بگذرونم بهم نگاه خیره‌ای کرد و گفت که غیرممکنه! حتی اگر فقط خودت و شوهرت هم باشید، باید جشن بگیرید و از زندگی سپاسگزار باشید. فاصله چهارشنبه تا امروز برای من به فکر کردن به چیزهایی گذشت که از آنها سپاسگزارم. احساس می‌کنم که تعداد این چیزها در زندگی من کم نیست و شاید رابطه من با ایران و دوستان و خانواده‌ام در سراسر جهان از مهم‌ترین آنها باشه. خلاصه ماجرا این که دیشب خودم رو در حال خریدن یک بوقلمون پانزده پوندی (تقریباً هفت کیلویی) توی یک مغازه پیدا کردم که طبق دستور آشپزی برای دوازده نفر کافیه، و من حالا غیر از پیدا کردن دلیلی برای شکرگزاری، باید دنبال کسانی بگردم که دوست‌شان دارم، در دسترس‌اند و می‌خواهند که بخشی از شادی این لحظه باشند.

پی‌نوشت: شما که این نوشته رو می‌خونید شاید سر این میز نباشید، اما قطعاً بخشی از احساس شادی من و دلیل نوشتن اون هستید. جاتون سبز!

Advertisements
دیدگاه‌ها
  1. بهار می‌گوید:

    یلدا جون وقتی این متن رو خوندم ،دلم گرفت ،یه حس عجیبی بهم دست داد انگار توی دنیا تنهای تنهام ، و روی دلم یه چیزی سنگینی میکنه
    اما نمیدونم چرا احساس کردم یکی از مهمون های شکرگذاریت هستم.

  2. زهرا می‌گوید:

    شکر نعمت نعمتت افزون کند:-)
    زنده بودن بهترین ومحکمترین دلیل برای شادی است

  3. فاطمه می‌گوید:

    شادی زنده بودن!
    من فکر میکنم ما شاد بودن رو یاد نگرفتیم و حتی شکرگزاری رو هم فقط در حرف میدونیم، شاید تا حالا عمیق بهش فکر نکردیم تا بدونیم که باید شاد باشیم از زندگی کردن…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s